Το έργο μετασχηματίζει έναν παραμελημένο κήπο, ο οποίος μέχρι πρότινος καταλαμβανόταν σε μεγάλο βαθμό από ένα χρηστικό γκαράζ-εργαστήριο, σε μια κατοικήσιμη βεράντα με ανανεωμένη σχέση με το φως, την ανοιχτότητα και την καθημερινή χρήση. Το εργαστήριο μεταφέρεται κάτω από τη στάθμη του εδάφους, απελευθερώνοντας την επιφάνεια του κήπου και αποδίδοντάς την ως χώρο ζωής. Μέσω ενός γυάλινου κελύφους με φύτευση, το υπόγειο εργαστήριο παραμένει σε άμεση οπτική σύνδεση με τη βεράντα, μετατρέποντας έναν μέχρι πρότινος κρυφό βοηθητικό χώρο σε έναν φωτεινό, ενεργό χώρο με άμεση επαφή με το εξωτερικό περιβάλλον.