Η αφετηρία της ανακαίνισης ήταν η επιθυμία διατήρηση της χρονολογίας του ’50, ως προς την ατμόσφαιρα και την ιστορία του σπιτιού και παράλληλα η προσθήκη χώρων και αρχιτεκτονικών στοιχείων σύμφωνα με τις σημερινές ανάγκες των ιδιοκτητών, (ένα εξωτερικό μπάνιο, μια σκάλα σύνδεσης με την ταράτσα, ένα διαχωριστικό ανάμεσα στην κουζίνα και τον χώρο εισόδου και η μετατροπή της κρεβατοκάμαρας σε χώρο ύπνου-καθιστικού-φαγητού).
Προτάθηκε εξωτερική χωροθέτηση μπάνιου, ανεξάρτητη της υπάρχουσας αρχιτεκτονικής δομής, με αναφορική λειτουργία στην παραδοσιακή ελληνική αρχιτεκτονική. Η εμπειρία των χώρων δεν αποκόβει τον χρήστη από τις εξωτερικές καιρικές συνθήκες του ούτως ή άλλως ήπιου κλίματος της περιοχής. Επιπλέον, διατηρούμε ακέραιη την πέτρινη κατασκευή της αρχικής κατοικίας συνδέοντάς την με τον περιβάλλοντα χώρο-τοπίο. Η νέα κατασκευή είναι γυάλινη και επιτρέπει τη συνεχή οπτική επαφή με τη φύση στον περίβολο της κατοικίας, που περιλαμβάνει πεύκα, φιστικιές και φραγκοσυκιές. Το μπάνιο λειτουργεί ως τμήμα του κήπου και δημιουργεί μια εμπειρία επαφής με το νερό και τη φύτευση, διεγείροντας όλες τις αισθήσεις.
Η εξωτερική κλίμακα οδηγεί στην ταράτσα, η οποία χρησιμοποιείται ειδικά το σούρουπο- βράδυ ως χώρος χαλάρωσης και επαφής με τη θέα της θάλασσας. Η μεταλλική κόκκινη σκάλα αποτελεί μια έντονη χειρονομία συνδιαλλαγής με το πέτρινο σπίτι αλλά ταυτόχρονα είναι μια ελαφριά κατασκευή. Ξεχωρίζει ως σύγχρονη προσθήκη αλλά ταυτόχρονα, αφήνει ανέπαφη την προϋπάρχουσα αρχιτεκτονική δημιουργώντας συμπληρωματική και όχι ανταγωνιστική σχέση.
Ο διαχωριστικός τοίχος ανάμεσα στο χώρο εισόδου και την κουζίνα, ήταν ζητούμενο να μην αποτελεί ένα σκληρό όριο του χώρου και να μην λειτουργεί αποκλειστικά ως τοίχος αλλά ως ένα στοιχείο προβολής αντικειμένων, ως τόπος φωτισμού και δημιουργίας ατμόσφαιρας. Παράλληλα, παραπέμπει στο παραδοσιακό στοιχείο της μπενίτσας (εσοχή στον πέτρινο τοίχο).
Ο χώρος που παλιά φιλοξενούσε ένα διπλό κρεβάτι και μια ντουλάπα, δεν άφηνε περιθώρια για άλλες χρήσεις εντός του δωματίου, οι οποίες ενώ ήταν απαραίτητες, δεν έβρισκαν τον χώρο λόγω των λίγων τετραγωνικών της κατοικίας. Η καινούργια διάταξη επιτρέπει στον χώρο ύπνου να λειτουργήσει και ως χώρος καθιστικού ενώ αφήνει χώρο για το τραπέζι, το τζάκι, καθώς και χώρο για καθιστικό γύρω από το τζάκι. Παράλληλα, αποκαλύφθηκε ο πέτρινος τοίχος στον οποίο δημιουργήσαμε διάσπαρτες μπενίτσες που λειτουργούν ως ράφια.
Καθώς ζητούμενο ήταν να κρατηθούν από το σπίτι όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία, επιλέχτηκε να αξιοποιηθούν οι υπάρχουσες εξωτερικές πόρτες και να επέμβουμε ήπια σε αυτές, προσδίδοντας μια σύγχρονη οπτική. Το χρώμα του υλικού με το οποίο συμπληρώθηκαν είναι το κόκκινο, δημιουργώντας έτσι μια συνομιλία με την σκάλα.
Όλες οι μετατροπές του σπιτιού, έχουν ως απώτερο στόχο, εκτός από το να διατηρήσουν τη μνήμη και την ιστορία του υπάρχοντος σπιτιού να επιτρέψουν στο σπίτι να λειτουργεί όλο τον χρόνο, δημιουργώντας μια εμπειρία που κινείται ανάμεσα στη μνήμη και στο παρόν της οικογένειας.
#howtorenovateahouse #howtorenovateoldfurniture #architectureinGreece #greekarchitects